Eerste lekke band!

Beste allemaal,
We dachten dat we vandaag een eerder saaie 100 km gingen afmalen door de 'lange', maar het was best spannend en soms hilarisch!
Deze morgen vanuit ons bed en breakfast, na een lekker ontbijt vertrokken om half tien.
Onze gastheer, die samen met zijn vrouw 3 jaar geleden vanuit luxemburg in de lande terecht os gekomen, komt uit luik en spreekt ook nog perfect nederlands.
'la grande maison' is een echte aanrader voor wie in die omgeving een bed zoekt.
Om 10 u 30 zijn we in pissos aangekomen, volgend dorpje op de kaart, om er bij de apotheek ontsmettingsmiddel te kopen voor mijn knie en elleboog, om brood te kopen voor de lunch en een postzegel voor een kaartje waar we al 3 dagen mee rondrijden omdat de post wanneer we er passeren telkens dicht is. Onderweg zijn we de patron van gisterenavond tegengekomen die met zijn hond aan het wandelen was, die informeerde naar mijn knie. Bij de bakker geraakt etienne aan de praat met een andere nederlander die bleek de vorige eigenaar te zijn van het restaurantje van gisteren.... En toen zagzn we in volle vaart onze luikse man voorbijscheren....ik dacht dat hij okk brood kwam kopen, maar neen....hij bracht de onderbroek van taco die was achtergebleven in de slaapkamer! Waarschijnlijk heeft hij meer bezine verreden dan die onderbroek waard was, maar het was toch sympathiek.
Na pissos zijn we terug langs kleine eindeloos lange wegen tussen de bossen, varens en tonnen opgestapeld brandhout naar de volgende dorpjes gereden. We hebben uitstekend fietsweer gehad, geen regen gezien, en af en toe de zon. Af en toe stak de wind weer op en dat was jammer. Onze lunch hebben we genomen op een stapel hout modden in de brousse.
In onesse et laharie , toen we uit het bos kwamen, was er langs de weg een bar, restaurant, hotel. Daar zijn we gestopt om iets te drinken.
Er stond een raam open, waar je de vrouw des huizes kon zien zitten, aan een tafel die overvol eten stond, ook een gigantische pot mayonaise, toen kwam de baas naar buiten, al van ver met zijn armen zwaaiend in een marcelleke, met een gigantische buik erin en een korte broek aan waar je soep kon van koken! Enfin we hadden dorst en hebben een cola besteld. Er was niemand in zijn etablissement maar hij bleef maar gebaren maken dat het te druk was. En toen we betaalden, 6 euro, had hij het geld nog maar net in zijn hand of madame riep hem tot de orde en moest hij de centen afgeven....
Een paar km verder, zak taco, die een platte banden fobie heeft, dat zijn achterband leegliep. Bij nazicht zat er nog 2 bar in en het moeten er vijf zijn. Band opgepompt en toen etienne met zijn fiets reed heeft taco zijn wile niet uit het oog verloren.... Na een uur was hij volledig plat. Busje met schuim bovengehaald om band op te schuimen, maar dat was niet echt simpel, vader en zoon gaan dan discussieren over hoe dit best gedaan wordt, niet gelukt, 2de busje schuim in die band gespoten, toen zaten we er alle drie al onder en de schuim kwam via de spaken er terug uit! Fiets op zijn kop, binnenband eruit gehaald, en toen zag etienne dat er een gigantische glassplinter in zijn band zat! We hebben de binnenband toen geplakt, alles onder het schuim en de viezigheid, band terug opgepompt en klaar was kees. Ik had toen pijn in mijn buik ban het lachen....
Weer verder gefietst langs diezelfde eenzame weg tot het volgende dorp, we hadden toen 80 km gefietst. Komt er een moemoe uit haar huisje, wel 80 jaar denk ik, met haar wasmand en begint de was op te hangen....eerste stuk dat ze bovenhaalde was een gigantische kanten onderbroek....en wij maar denken dat er in de lande niks gebeurd!
Na 103 km zijn we in dax toegekomen. Ik dacht dat etienne en taco mij van mijnfiets zouden moeten pakken....met die knie was het niet simpel rijden, en na zoveel km had ik het gehad. Taco heeft hotel geregeld en we zijn aan het water gaan eten.
Morgen vangen we de laatste etappe aan voor de spaanse grens.
Saint jean pied de port wacht op ons, en dan begint het echte moeilijke werk!
Dan moeten we de pyreneeen over.
Maar dat zijn zorgen voor morgen, nu gaan we slapen.
Morgen zullen we nog een foto nemen van het beertje, zodat eugene met eigen ogen kan zien dat taco er voor niks tussenzit!
Trouwens morgen krijgen jullie weer een serie fotos, als taco tijd heeft en geenn platte banden moet plakken.
Slaap wel,
Etienne, taco en margareta

Reacties 4

Vera 09-09-2011 08:28

Weer genoten van je verslag Margareta!De bandhistorie kon ik me zo voorstellen en dat je in een deuk lag, ook. Hopelijk allemaal vastgelegd op foto zodat we nog wat kunnen meegenieten ;-)))
Alvast sterkte voor de Pyreneeën!!

Carmen & Raf 10-09-2011 11:22

Hallo Margareta, Etienne en Taco,
Alhoewel het er niet van komt in de week om te schrijven volgen we elke dag jullie verslagen op t.t.z. elke morgen tijdens het ontbijt leest Raf mij de verhalen voor vanop zijn GSM. Ik was wel geschrokken van je val, Margareta! Hopelijk niet te erg want zo verder fietsen met kwetsuren dat moet niet alles zijn, maar misschien is die wonderolie van Patricia ook wel goed voor je genezinsproces, wij zijn zo benieuwd wat haar geheim is ;-).
We vinden trouwens dat jullie al heel ver gereden zijn en aan de foto's te zien met zoveel bagage... straffe toeren. We zijn ook blij dat Etienne terug kan fietsen en dat jullie goede assistenten hebben, laat ik ze "flying technicians" noemen. We genieten mee van het avontuur. Doe zo verder! Dikke knuffel van ons beiden.

Patricia 10-09-2011 12:24

Beste Margareta, Etienne en Taco,

Margareta, ik hoop dat je knie wat beter is, want fietsen met een zere knie is een hele opgave.
Ik vraag mij af of uw knie open ligt of stijf en pijnlijk is van het vallen of beiden?

Bij de reacties lees ik wel eens dat iedereen uit is op mijn geheim en vind daar steevast een smiletekentje bij (hetgeen ik goed vind, want je kan beter met iets lachen dan mopperen of huilen en ik weet dat ze me uit mijn tent willen lokken).
Maar lieve mensen mijn geheim ligt voor iedereen open. Het is de natuur en de kennis van al wat daarin groeit en bloeit. Daar ben ik sinds mijn 12de levensjaar mee bezig en dat zal ik blijven doen tot mijn laatste ademsnik. Dat is gewoon mijn natuur en mijn passie.
En als ik zo geen alles opeisende job had, dan was ik daar nog veel meer mee bezig, reken maar en dat ga ik zeker doen als ik ooit van dit professioneel leven afscheid neem .

Verder zend ik jullie allemaal veeeeeeeeeel liefde toe.

Doe maar dapper verder en ik ondersteun jullie moreel want de laatste lootjes wegen altijd het zwaarst hé.
Maar ik heb er alle vertrouwen in want jullie zijn niet alleen een moedig trio, maar ook een zeer inventief.
Ik geniet ook van jullie verhalen en ontmoetingen met de Franssen.
Ik hou van het menselijk aspect van deze verhalen. En dat verhaal met die onderbroek was hilarisch. Luc (aan wie ik jullie wedervaren vertel) dacht al dat Taco zijn onderbroek niet had aangedaan omdat hij mee deed met de "laat ze hangen" actie van Gaya. Ze hebben iedereen of alleszins de mannelijke helft van de bevolking opgeroepen om op die dag geen onderbroek aan te doen omdat ze wilden protesteren tegen het castreren van de biggen of althans het castreren zonder pijnverdoving. "Laat ze hangen".... heb je hem?
Zo dat is eens wat nieuws voor jullie uit dit kleine kikkerlandje.

Het is hier de eerste dag terug zonnig na een hele week nattigheid, dus ik ga in mijn tuin werken en plukken en oogsten wat er te plukken en te oogsten valt en het desgevallend ook verwerken in mijn "geheime" recepten .

Een dikke kus van Patricia.

Elly 11-09-2011 19:08

Hallo dappere genieters,

Wat een prachtige verhalen en natuurlijk gebeurd er veel tijdens zo´n spannende reis. Maar dan heb je ook iets om te vertellen lijkt me. En wat zullen jullie later hier met veel genoegen op terug kunnen kijken. Al bijna 14 dagen weg nu en kijk al de Spaanse grens in zicht. Mocht het jullie moed geven toch alweer het laatste land dat jullie nog doorheen moeten. Nog heel veel succes en Margareta spoedige beterschap met de verwondigen van je ongelukkige val. Tjonge gelukkig toch niet erger dan dat. Maar evengoed toch een extra handicap nu. Nog veel plezier en heel veel lieve groetjes van ons. Elly en Jean-Marie.

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer